|
Geschiedenis &
Rasstandaard
Ondanks
het feit dat de Witte Herder in Nederland nog niet zo bekend
is, gaat de geschiedenis van dit ras heel ver terug. Al in
116 v. Chr. Beschreef Marcus Terrentius Varro, een Romeinse
geschiedkundige, de witte herdershonden. Zij bewaakten de
kudde tegen wolven.
De herders gaven de voorkeur aan witte honden omdat ze door
hun witte vacht te onderscheiden waren van de wolven, die
meestal in de schemering aanvielen.
De witte herder stamt af van
de Duitse herder.
De eerste witte herder die op een tentoonstelling werd
uitgebracht was de reu Greif, geboren in 1879. Hij werd in
1882 en 1887 in Hannover geshowd.
Twee witte herders die in dezelfde tijd op een
tentoonstelling verschenen waren de teef Greifa in 1888 te
Hamburg en de reu Greif II in Kassel. Fokker van deze drie
honden was Baron von Knigge.
De fokker Friedrich Sparwasser had een wolfsgrauwe teef,
Lotte genaamd.
Uit de "verbintenis" Lotte en Greif kwam de teef Lene voort.
Over haar vacht kleur is niets bekend. Lene werd gepaard met
Kastor en daaruit werd de beroemde reu Hektor Linksrhein
geboren.
Hektor werd in 1899 tijdens een show in Karlsruhe door de
Duitse Herder fanaten Arthur Meyer en Ritmeester Max E. von
Stephanitz opgemerkt en zij waren verloren. Von Stephanitz
kocht Hektor en gaf hem de naam Horand von Grafraht. Horand
was de eerste hond die in het nieuwe fokboek van de in April
1899 opgerichte Verein für Deutsche Schäferhunde (SV) werd
ingeschreven.
Hij is de stamvader van alle Duitse herders. Horands
grootvader was dus de witte Greif.
Ook de broer van Horand, Luchs genaamd, heeft veel aan de
opbouw van het ras bijgedragen en gaf de vererving wit aan
zijn talrijke nakomelingen door.
Horands zoon, de beroemde Champion von Schwaben, zette de
witte lijn voort en een van zijn nakomelingen, Berno v.d.
Seewiese, geboren in 1913, was de eerste Witte Duitse Herder
die in het SV-fokboek werd ingeschreven.
In 1912 importeerde Ann
Tracey uit New-York vanuit een van de belangrijkste kennels
een Duitse herder. Onmiddellijk doken er witte pups op in
haar kennel.In 1917 registreerde de Amerikaanse kennel club
de eerste witte pups uit Tracey's kennel.
Door toenemende populariteit van de witte herders ontstonden
er in 1960 moeilijkheden
Tussen de fokkers van de witte herders en die van de
standaard Duitse Herders. Genetische problemen in de
bloedlijnen van de Duitse herder werden geweten aan de witte
herders. Men dacht dat ze verantwoordelijk waren voor het
verbleken van de vacht van de Duitse herder.
Dit ten onrechte, want ook de witte herder heeft een
uitstekend pigment. In deze tijd startte ook Duitsland een
campagne om de witte herder te verbannen en in 1968
diskwalificeerde de Amerikaanse Kennel Club, in samenwerking
met de Duitse Herder, de witte herders tijdens een show. De
witte herder bleef echter wel geregistreerd bij de
Amerikaanse Kennel Club.
In 1970 werd door witte
herder liefhebbers uit heel Amerika de Witte Duitse Herder
Club opgericht. Na Amerika verbreidde het ras zich ook in
Canada en Mexico.
Begin tachtiger jaren
keert het ras ook terug naar Europa en kan de opbouw in
Duitsland opnieuw beginnen. In die tijd worden ook in
Nederland honden uit Duitsland en Canada geïmporteerd.
Tot zover de geschiedenis die als het ware parallel loopt
aan die van de Duitse herder.
Wat karakter betreft verschilt de witte herder wel van de
Duitse herder. Hij is zachtaardiger van karakter dan de
Duitse herder al zou hij zonodig zijn baas verdedigen.
Sommige witte herders zijn wat terughoudend tegenover
vreemden. Hierdoor denken mensen onterecht dat er een
Saarloos Wolfhond of een Canadese witte wolf ingekruisd is.
Dit is dus NIET het geval. Een terughoudende aard mag nooit
doorslaan naar schuw gedrag. Hopelijk is dit mooie ras nog
een lang en gezond leven beschoren!
Als u voor het eerst een witte herder heeft of van plan bent
er een te kopen, is het goed eerst wat algemene informatie
te lezen over het karakter van deze hond. De witte herder is
van karakter erg zachtaardig en moet ook op deze manier
behandeld worden een te harde aanpak is funest voor deze
hond. Hij is erg intelligent en leert makkelijk. Voorts is
hij erg trouw aan zijn eigen huisgezin en vooral kinderen
worden door hem zeer gewaardeerd. Hij kan echter wat
terughoudend zijn tegen vreemden maar degene die tot uw
vrienden of kennissen hoort krijgen dezelfde hartelijke
begroeting als uzelf. DE WITTE HERDER MAG NIET SCHUW OF
ANGSTIG ZIJN.
Hij is bijzonder geschikt om met meerdere honden gehouden te
worden, want als het op spelen aankomt staat hij vooraan in
de rij. Ook is hij zeer geschikt om mee te trainen, b.v.
gehoorzaamheid, speuren, reddingshondenwerk, agility etc.
Politiehondentraining is over het algemeen minder geschikt
voor deze hond.
De witte herder is van nature zachtaardig, heeft een rustige
inborst en is een fijne hond. Maar ondanks zijn vrij zachte
aard moet ook deze hond natuurlijk wel consequent opgevoed
worden;
U BENT IMMERS DE
ROEDELLEIDER.
Wanneer u denkt dat
de witte herder de geschikte hond voor u is, wensen wij u
veel plezier met uw Zwitserse Witte Herder!
Voor de
RASSTANDAARD verwijzen wij
u naar de site van de ZWHVN.
|
